جراحی بینی یکی از حساس ترین عمل های جراحی در صورت است که به دقت بالا در مدیریت خونریزی و تثبیت ساختارهای داخلی بینی نیازمند است. یکی از ابزارهایی که پس از جراحی در داخل بینی قرار می گیرد، تامپون بینی است. اگرچه تکنولوژی پزشکی پیشرفت کرده و روش های جدیدتری ماننداسپلینت یا حتی عمل بینی بدون تامپون رایج شدهاند، اما هنوز تامپون در بسیاری از موارد استانداردی برای کنترل خونریزی است. در این مقاله به بررسی دقیق تامپون بینی، مقایسه آن با اسپلینت، میزان درد کشیدن آن و نکات مهم حین استفاده می پردازیم.
تامپون بینی چیست و چه کاربردی دارد؟
تامپون بینی تکه ای از پانسمان استریل (معمولاً گاز استریل، اسفنج های مخصوص یا گازهای آغشته به مواد ضدعفونی کننده) است که با دقت درون حفره بینی قرار می گیرد. هدف اصلی از قرار دادن تامپون، ایجاد فشار مستقیم بر دیواره های داخلی بینی (سپتوم و مجاری جانبی) برای متوقف کردن خونریزی های احتمالی پس از جراحی است. علاوه بر کنترل خونریزی، تامپون به حفظ شکل جدید بینی در هفته های اول بهبودی کمک می کند و از جمع شدن خون (هماتوم) بین پوست و غضروف جلوگیری می کند.
مزایای استفاده از تامپون بینی
۱. کنترل موثر خونریزی: مهم ترین مزیت تامپون، ایجاد فشار قوی برای بستن عروق خونی پاره شده است که این موضوع به ویژه در جراحی های پیچیده یا اصلاحی که بافت برداری بیشتری انجام شده، حیاتی است.
۲. جلوگیری از هماتوم: خونریزی داخلی که در فضای بین پوست بینی و اسکلت غضروفی جمع شود، می تواند باعث نکروز (مرگ بافت) و تغییر شکل دائمی بینی شود. بنابراین تامپون با پر کردن فضای خالی، از تجمع خون جلوگیری می کند.
۳. ثبات ساختاری: در برخی تکنیک های جراحی، تامپون به عنوان یک قالب داخلی عمل کرده و به تثبیت استخوان ها و غضروف های جابجا شده در روزهای اول کمک می کند.
۴. جذب ترشحات: گازهای استریل موجود در تامپون می توانند ترشحات و خونابه های جزئی را جذب کرده و از ریختن مداوم خون به پشت حلق جلوگیری کنند.
مقایسه تامپون و اسپلینت
بسیاری از بیماران اصطلاحات تامپون و اسپلینت را با هم اشتباه می گیرند. این دو وسیله کاربرد ها و موقعیت های متفاوتی دارند. که در ادامه به مقایسه آنها پرداخته ایم :
اسپلینت:
اسپلینت دارای دو نوع داخلی و خارجی است که معمولاً یک نوار پلاستیکی یا سیلیکونی است که نوع خارجی آن روی پوست بینی (بخش خارجی) چسبانده می شود. هدف اصلی اسپلینت، شکل دهی خارجی، کاهش تورم و محافظت از بینی در برابر ضربه های احتمالی است. اسپلینت داخلی نیز داخل حفره های بینی قرار گرفته و از چسبندگی بینی جلوگیری می کنند.
تامپون :
تامپون داخل حفره بینی قرار می گیرد و هدف آن کنترل خونریزی داخلی بینی و حمایت از ساختار های داخلی است. تامپون باعث انسداد مجاری تنفسی می شود و بیمار را مجبور به تنفس دهانی می کند.
اسپلینت بهتر است یا تامپون؟
این موضوع به تکنیک جراح بینی تهران و شرایط بیمار بستگی دارد و نمی توان گفت یکی مطلقاً بهتر از دیگری است:
تکنیک بدون تامپون همراه با اسپلینت: در سال های اخیر، بسیاری از جراحان ماهر ترجیح می دهند از تامپون استفاده نکنند و تنها از بخیه های دقیق و اسپلینت خارجی استفاده کنند. این روش مزایای زیادی دارد برای مثال بیمار پس از عمل درد کمتری دارد، احساس خفگی نمی کند و می تواند از همان روز اول از راه بینی نفس بکشد. این روش برای رینوپلاستی های زیبایی ساده تا متوسط بسیار محبوب است.
تکنیک با تامپون: اگر جراحی پیچیده باشد، آسیب به بافت زیاد انجام شده باشد یا بیمار مستعد خونریزی باشد، جراح ممکن است نیاز ببیند از تامپون داخلی استفاده کند. در این حالت، اسپلینت خارجی نیز برای شکل دهی روی بینی قرار میگیرد.
اگر از نظر جراحی ، نظر جراح بینی امکان پذیر باشد، جراحی بینی بدون تامپون معمولاً تجربه راحت تری برای بیمار دارد. اما اگر کنترل خونریزی اولویت باشد، تامپون ضروری است و اسپلینت توصیه نمی شود.
آیا کشیدن تامپون بینی درد دارد؟
این است که درد کشیدن تامپون معمولاً خفیف تا متوسط است و بیشتر با احساس ناخوشایند و اضطراب همراه است تا درد شدید. هنگام بیرون کشیدن تامپون، احساس کشیدگی و فشار در داخل بینی وجود دارد که ممکن است برای چند ثانیه آزاردهنده باشد. همچنین پس از خارج شدن تامپون، معمولاً مقداری خونریزی خفیف وجود دارد که طبیعی است و با گاز استریل کنترل می شود. علاوه بر آن نحوه پیچیدن گاز در تامپون و سرعت خارج کردن آن توسط جراح یا پرستار بسیار موثر است. اگر تامپون با احتیاط و با استفاده از سرم نمکی برای مرطوب کردن آن خارج شود، درد به حداقل می رسد.
در نهایت تامپون های درد کمتری نسبت به گازهای استریل خشک و سنتی ایجاد می کنند. بنابراین، اگرچه تجربه کشیدن تامپون ناخوشایند است، اما معمولاً دردیا حسی که بیمار دارد قابل تحمل است و نیازی به بیهوشی یا بی حسی مجدد ندارد.
